Fragmenty prac nadesłanych przez mieszkańców i miłośników warszawskiej Starej Pragi na pierwszy konkurs ogłoszony przez Towarzystwo Przyjaciół Pragi w 1997 r. pn. “Ocalić od zapomnienia“. Czytaj dalej…

Jeżeli chcę opowiedzieć, jak wyglądał bazar przed wojną, to muszę dopytać się ludzi, jak on brzmiał, jaka była jego “muzyka”. Brzeska była wtedy ulicą brukowaną. Ciągnęły się po niej chłopskie wozy zaopatrzone w drewniane koła, obite metalowymi obręczami. Stukot kopyt zagłuszał łoskot toczących się kół. W tę melodię wpisywały się przekleństwa woźniców, rżenie stłoczonych koni, okrzyki żydowskich kupców zachwalających towar. Czasem znienacka wdzierał się gwizdek posterunkowego, który bezskutecznie usiłował dogonić kieszonkowca… Czytaj dalej…

1.

Latem stanęła przy białym murku. Miała bańkę lodów z pobliskiej wytwórni w suterenie i wafle z cukierni „Kolorowa”. Obok było wejście na bazar. Mijali ją i klienci, i handlarze, kupowali od niej lody, a sprzedawca płyt puszczał na gramofonie Małą chusteczkę. Mała niebieska chusteczka, cała dziś mokra od łez, tralalala, tralalala, drogą pamiątką mi jest. Czytaj dalej…

“No i dobra siedzę sobie” Zuzanny Pol to, jak napisał we wstępie do książki Marek Nowakowski, “nie tylko spowiedź kryminalisty, ale również wspomnienia z dzieciństwa i wczesnej młodości zwykłego warszawskiego chłopaka z gruntu uczciwego, o dużej bystrości umysłu i niezależności sądów” – Mieczysława Przyjemskiego

Fragmenty

No i dobra. Siedzę sobie normalnie pod celą na Mokotowie. Dodaję sobie ducha, żeby nie zwariować. Czytaj dalej…