Tylko to Hare Kriszna, Hare Rama-to sprawiało mi trudność.

Zosia- przez dwa lata należała do Hare Kriszna. "Więc potem wpieprzałam tę drożdżówkę sama". Pochodzi ze Sławutówka, małej wioski przed Puckiem. Studiuje skandynawistykę na UG.

I Ekspozycja (dawno temu, tylko że nie chodzi o brzydkie kaczątko)

Jak pamiętasz siebie zanim wstąpiłaś do sekty?

Zosia- u mnie byłam kimś. Dobre stopnie, porządne gospodarstwo rodziców. Dostałam się do liceum w Gdańsku. I nagle okazało się, że nie nadawałam się tam. Nie mogłam chodzić na imprezy, bo internat zamykali o 21. I wtedy co? A wtedy przyjaźnie zawierało się poza szkołą. Dobrze się uczyłam, bo w sumie nie miałam nic innego do roboty...

Często odwiedzałaś rodziców?

- na początku praktycznie co weekend. Ale ojciec tylko się pytał czy już znalazłam jakiegoś chłopa. Nie robił tego złośliwie, ale ja wtedy miałam mnóstwo kompleksów.

A co z twoją Mamą?

- mama chyba była ze mnie dumna. Tylko, że wyłączyła mnie z ich życia. Jak przyjeżdżałam to nie musiałam jak Agata (siostra) wstawać rano do krów, bo przecież byłam zmęczona nauką. Dostawałam mnóstwo drożdżówki dla koleżanek, "żebyśmy sobie zjadły" jak mówiła mama. Więc potem wpieprzałam tę drożdżówkę sama.

W domu czułaś się lepiej?

- nigdzie nie czułam się lepiej bo nigdzie nie byłam. W Sławutówku była ta z miasta, a w Gdańsku ta ze wsi. Rozumiesz? Każdy czegoś ode mnie oczekiwał.

Byłaś religijna?

- jak każdy. Chodziłam do Kościoła. Miałam różaniec, ale głęboka wiara jakoś mnie nigdy nie dotknęła. Ale specjalnie nie cierpiałam z tego powodu.

II Pierwszy punkt zwrotny (puk, puk, Złotowłosa weszła do domku misiów)

Jak to się stało, że weszłaś do sekty?

- w jedną z sobót, jak poszłam na spacer, tam w Brzeźnie, podszedł do mnie chłopak i powiedział, że zawsze widzi mnie tu samą. Zapytał czy może się ze mną przejść.

Zgodziłaś się?

- na początku zgupiałam. Ale była sobota przedpołudniem, ludzie na spacerach, a on był naprawdę przystojny, więc tak zgodziłam się.

I długo tak spacerowaliście?

- jakieś dwie, może trzy godziny. Pierwszy raz komuś o sobie tyle opowiedziałam. Aleks właściwie tylko przytakiwał i mówił, że mam rację. Potem powiedział, że nie ja jedyna tak się czuję, że on też pochodzi z małego miasteczka i wie jak ja się czuję. Mówił, że zawsze miał problem ze znalezieniem zrozumienia u innych i zastanawiał się co z nim jest nie tak. A przecież ze mną było zupełnie identycznie.

Podobał Ci się?

- pewnie i to bardzo. Był mądry, wrażliwy i przystojny. Na ręku miał jakieś indyjskie koraliki i jedne mi dał i powiedział, że to na odpędzenie złych wibracji czy coś w tym stylu. Zaprosił mnie za dwa dni na przyjęcie wegetariańskie do swoich przyjaciół i powiedział, że na pewno wrócę przed 21 do internatu.

Ucieszyłaś się?

-byłam szczęśliwa i dumna

Jak zareagowali na Ciebie ludzie na tym spotkaniu?

- na początku było mi trochę przykro bo Aleks powiedział, że nie będzie mógł ze mną zostać, bo musi pomóc koledze. Ale szybko się okazało, że oni wszyscy są tam tak sympatyczni, ciepli i uśmiechnięci. Mówili, że bardzo musiałam się spodobać Aleksowi i w związku z tym na pewno jestem kimś wyjątkowym. Zaprosili mnie na mniejsze spotkanie. W ogóle się wtedy nie bałam. Mówili o tym jaką filozofię wyznają, czym się zajmują. Nikt nie pił, żadnego dymu. Pierwszy raz spotkałam tyle podobnych do siebie osób. I wszyscy mnie lubili- czułam to.

III Konflikt (obiecałaś mi być posłuszna Księżniczko- krzyknął Rasputin)

Jak zmieniło się twoje życie po wstąpieniu do sekty?

- ja dalej mieszkałam w internacie, przynajmniej pierwsze 2 miesiące, a potem były wakacje. A dni wreszcie miały sens. Odliczałam czas do wakacji, bo wtedy mogłam żyć jak oni wszyscy. A nie z doskoków, chociaż szkołę odwiedzałam rzadko.

Nauczyciele, rodzice-nikt nie zauważył w Tobie zmiany?

- w szkole powiedziałam, że mam kłopoty w domu, więc jakoś mnie przepuścili, pod warunkiem że nadrobię zaległości w wakacje. A w domu powiedziałam, że pracuję jako wolontariuszka w zamian za mieszkanie i jedzenie, więc nie ma sensu żeby wracać do domu.

I gdy wreszcie wakacje nadeszły byłaś szczęśliwa?

- okazało się, że muszę nad sobą bardzo pracować. Pobudka o 3.45, zimny prysznic, medytacja, śpiew, śniadanie i praca. Była zła na siebie jak chciało mi się spać, przestałam prawie jeść- ale jeszcze wtedy cieszyłam się, że schudłam. Tylko Hare Kryszna, Hare Rama sprawiało mi to największą trudność.

Z tego co wiem to mantra, którą każdy wielbiciel musi wymówić 1728 razy w ciągu dnia?

- nie od razu. Na początku mniej, ale przez to czujesz się gorszy.

Miałaś jeszcze jakieś obowiązki?

- tak. Sprzedawałyśmy kadzidełka i gotowałyśmy jedzenie na darmowe poczęstunki. Bardzo się starałam...

Nie widywałaś rodziców, tęskniłaś za nimi?

- nie miałam na to ani chwili czasu.

A rodzice się nie denerwowali o Ciebie?

- wysyłałam kartki, że pracuję i jest bardzo fajnie.

Sama je pisałaś?

- tak, ale tekst ustalałam z opiekunem.

Kim był Twój opiekun?

- to była Sira. Ona już długo była w rodzinie i pomagała mi i mówiła co mam robić, jak się źle czułam.

IV Drugi punk zwrotny (Ropuszko namaluj ten świat co jest za zamkiem)

Kto Ci pomógł wyjść z tej Sekty?

- byłam w klasie maturalnej. Wakacje się skończyły, październik a mnie nie było w szkole. Zaczęli mnie szukać

Rodzice, nauczyciele?

- oni też, ale głownie dyrektorka internatu. Ona wszystko zaczęła. A potem była policja, ale ja już byłam pełnoletnia wtedy.

Czyli dobrze rozumiem, że wyciągnęli Cię siłą?

- chyba tak. Tylko, że już wtedy byłam tak zmęczona, że było mi wszystko bez różnicy. Nawet byłam po wyjściu z mamą w sanatorium i brałam mnóstwo witamin.

Sekta o Ciebie nie walczyła?

- chyba walczyła, ale mama bardzo mnie chroniła przed wszystkim z zewnątrz.

V Epilog (od tamtego dnia w królestwie zapanował spokój)

Jak oceniasz okres pobytu w sekcie?

- dopiero teraz sama zauważam ich manipulację moim ciałem i wnętrzem. Wtedy potrzebowałam ich. To znaczy wiem, że potrzebowałam przyjaciół, a oni byli ich namiastką.

Ale byłaś wystarczająco silna i udało Ci się...

- no chyba trochę tak. Jestem na studiach, uczę szwedzkiego i polubiłam parę osób.

To naprawdę dużo, dzięki za rozmowę

- dzięki, myślałam że będzie gorzej