Ulica Zwycięzców

Przystaję na skrzyżowaniach rozglądając się za materiałem do fotoreportażu. Nadal nie wybrałam ulicy. Mieszkańcy i przechodnie przemykają szybko uciekając przed mrozem. A ja usilnie szukam materiału. Materiał ucieka do domów przed minusową temperaturą. Ulice Saskiej są dziś puste. Nic się nie dzieje. Aparat fotograficzny zaczyna zawadzać. Zamieram w bezruchu na skrzyżowaniu ze Zwycięzców. Nie pójdę już dalej. Zatrzymuję się i rozglądam. Zdaję sobie sprawę, że widzę szczegóły na co dzień niezauważalne dla przechodniów, a stanowiące o tym miejscu. Ulica Zwycięzców. Dawniej brukowana, później zalana smołą. Od Zwycięzców aż do Meksykańskiej były rabatki, grządki i szklarnie. Od strony ulicy Zwycięzców rósł żywopłot z głogów lub dzikich róż.

Była zielona budka z piwem na placu Przymierza oraz sklepik Państwa Szypulskich. Przy Zwycięzców, róg Wandy stał parterowy barak szkoły nr 143 z widokiem na pola...
Kiedyś podobno na rogu z Królowej Aldony parkowały tu Harleye, na rogu z Francuską była pracownia Koniuszego; widziano na balkonie Jasia Żołnierza z lornetką, antykomunistycznego trybuna ludu obserwującego Francuską i głoszącego zło płynące od KC. A dziś? Miejsce zatrzymane w godzinach 13:00-15:00. Mało przechodniów, jedynie kolejka przed Kebabem na rogu. Pod numerem 25 Pani Celina Osiecka zamyka swój Zakład Fotograficzny punkt czternasta. Kilka osób siedzi przy oknie w restauracji Budapeszt. Jest jeszcze elegancka restauracja o francuskiej nazwie z samotnym klientem w wielkim fotelu. Na rogu z Katowicką zaczepia mnie dwóch policjantów pytając czy oby czasem nie robie zdjęć z ukrycia znajdującej się naprzeciwko Ambasadzie. Uśmiecham się tajemniczo i odchodzę. Na Zwycięzców 7/9 jest lodowisko. Na tafli dwie osoby: ojciec z synkiem. Zawracam. Pusto. Po drugiej stronie Placu Przymierza ulica Zwycięzców rozdwaja się na starą zabudowę po swej lewej stronie i pseudo strzeliste bloki epoki wczesnego kapitalizmu z siecią banków i pizzerii. Nie interesują mnie. Szukam Starej Kępy... Stara Kępa to ciche ulice i hasła sprayowe na murach. To staromodne szyldy i wszędobylskie naklejki młodego pokolenia. We wszystkich kamienicach domofony. Z jednego z domów słyszę dźwięki pianina. Drzwi wejściowe uchylone; wchodzę. Obdrapana klatka. Staję przed drzwiami, zza których słyszę muzykę. Czuję tu dawną Kępę. Zastanawiam się, czy atmosferę da się w pełni sfotografować. Wracam ulicą Zwycięzców trochę przegrana… A jednak... wybieram w myślach kolejną ulicę Kępy.
* fragment ze wspomnień Mikołaja Grodeckiego „Saska Kępa” H.Faryny-Paszkiewicz