Splotki z Koterskiego

W usytuowanym w małej, górskiej miejscowości szpitalu psychiatrycznym, zwanym przez miejscowych po prostu domem wariatów, słoneczny poranek rozpoczął kolejny, taki sam jak inne dzień świra. Wydaje się czasem, że życie wewnętrzne jego mieszkańców odgrodzone jest od świata cienką, nieprzeniknioną błoną lekkiej tkliwości. Może jednak ten dzień będzie inny? Może tym razem lekarzom uda się wreszcie znaleźć prawdziwe przyczyny narkomanii? Ech... Byłoby pięknie...

Hałas. To młode pielęgniarki, rozpoczęły poranną ceremonię wydzielania pacjentom odpowiednich dawek silnych psychotropów. Obudził się. Jak co rano powiedział sam do siebie: „witaj człowieku w dziwnym świecie Thomasa Puckey’a”. Na sąsiednim łóżku ze snu na każdy dzień przebudził się z pieśnią wojenną na ustach polski bohater współczesny. Naprzód panowie! Czas stawić czoła nadchodzącym wyzwaniom przyszłości!

Przy śniadaniu prawie nie rozmawiano. Jedynie Thomas wdał się w dyskusję z byłym ministrem skarbu – pacjentem o najdłuższym stażu w całym szpitalu. Minister wykrzykiwał z zadowoleniem, że wszyscy jesteśmy chrystusami. Bronił także z całą zawziętością swej oceny filmu „Opowieść w czerwieni”, wyświetlonego poprzedniego dnia podczas poobiedniej sjesty. Stwierdził, że naprawdę nie ma nic śmiesznego w filmach porno, w których między westchnięciami i miłosnymi uniesieniami bohaterowie mówią do siebie tylko schnell albo ajlawju... Minister darzony był przez wszystkich dużym uznaniem, a jego sądy przyjmowane były przez szpitalne gremium zawsze niemal bezspornie. Jedyną ripostą na jaką Thomas się odważył, było stwierdzenie, że jeśli stopnieje śnieg, na to wszystko trzeba będzie popatrzeć z tej drugiej, pogodniejszej strony. Ale to dopiero za parę miesięcy...