Cmentarze Amwaya

Cmentarze Amway`a

Małgosia ma 42 lata, jest żoną Zbyszka, matką Julki i Olgi. Pracuje zawodowo. Mówi, że uwielbia mieszkać w małym mieście, gdzie masz wrażenie, że znasz prawie wszystkich.

Znamy się dosyć długo, ładnych kilkanaście lat. Wiem, że byłaś w Amway`u. Jak to się zaczęło?

To bardzo stara historia, sprzed 5 czy 6 lat, nie pamiętam dokładnie. Zgodnie z tym, jak działa Amway, przedstawiciel firmy pokazał mi plan działania korporacji.
Zainteresowało mnie to, więc pojechałam na pierwsze spotkanie tzw. funkcję. Po tym spotkaniu postanowiłam budować swoją grupę.

Kim był ten ktoś, kto Cię wprowadził do Amwey`a?

Bratem kolegi.

Jak wyglądało Twoje życie przed Amway`em, czym się zajmowałaś?

Miałam swoje sklepy spożywcze.

Prosperowały nieźle, czy narzekałaś na brak pieniędzy, brak pracy?

Na brak pracy nie narzekałam, natomiast był to jakby schyłek finansowy przedsiębiorstwa i pieniądze, które wynikały z planu działania Amway`a, były dla mnie na tyle interesujące, że pomyślałam, iż chętnie zamienię sobie jeden biznes na drugi.

A jakie argumenty zadecydowały o tym, że postawiłaś właśnie na Amway?

Przede wszystkim to, że byłam zmęczona tym, co robiłam do tej pory. Nie wiem jak to określić, ale było w tym cos fascynującego.

Co Cię fascynowało?

Otwarcie ludzi, których poznałam.

Wiesz na czym polega plan Amway`owski?

Nie. Próbowano mnie też kiedyś zwerbować, rysowano koła, grupy itd.

W dużym uproszczeniu to wygląda tak, że jest ktoś nad tobą i pod tobą, grupa, którą ty budujesz. Nad tobą są ludzie, którzy pracują dłużej niż ty. Mówiąc o fascynacji myślałam właśnie o tych ludziach. Oni byli otwarci, pozytywnie nastawieni.

Czy oni byli autentycznie szczęśliwi, autentycznie wierzyli w to, co robią o czym mówią?

Wiesz, to trudno powiedzieć, czy ktoś był autentycznie szczęśliwy. Na pewno takie to sprawiało wrażenie, że byli tym zafascynowani, że silnie wierzą w to co robią.

Jak wyglądała Twoja droga Amway`owska, do czego doszłaś, co osiągnęłaś, bo rozumiem, że na początku musiałaś mieć wizję szczęśliwego życia, które Cię czeka po przejściu pierwszych etapów, prawda?

Ta wizja szczęśliwego życia, to była wizja pieniędzy. W Amway`u wyraźnie i cały czas mówi się o pieniądzach. Plan, który ja stworzyłam na początku roku z człowiekiem pracującym długo w Amway`u, zakładał, że do końca roku miałam zbudować grupę 21%. Taka grupa dałaby mi określony pułap dochodów, a poza tym utrzymywanie się tej grupy przez jakiś okres pozwalałoby mi na osiągnięcie tzw. emerytury Amway`owskiej, czyli miałabym stałe pieniądze z pracy tej grupy.

Rozumiem. Znalazłaś te osoby? Stworzyłaś taką grupę?

Nie, nie stworzyłam. Zaczęłam pracować dosyć szybko, by osiągnąć poziom premiowy. Doszłam do drugiego poziomu, za co otrzymałam nagrodę honorową Quiq silver. Tę nagrodę zdobywało się za wprowadzenie do biznesu, już nie pamiętam, ale iluś osób w jakimś określonym czasie. Ta nagroda w czasie dużego spotkania w Katowicach bądź w Poznaniu upoważniała Cię do wyjścia na scenę i była to twoja minuta.

Jak wyglądały te spotkania?

Wyglądały super, cudnie. Tam było wszystko i było jak na meczu: trąbki, muzyka, w przerwach było disco polo, można było potańczyć. Po prostu cudnie było, naprawdę.

Czułaś się dobrze na takich spotkaniach?

Tak, bo zabawa była niezła

Ile osób brało udział w takim show?

Jeżeli to były Katowice – to cały Spodek, jeżeli to był Poznań - to cała Arena, jeżeli to był Białystok - to była cała Hala Włókniarza. Nie wiem dokładnie, ile to jest ludzi, ale to są tysiące.

Wierzyłaś w to co robisz, mówisz na takim spotkaniu?

Nawet jeżeli miałeś jakiś brak wiary, to na takim spotkaniu znalazłeś zawsze większego pajaca niż ty i można było sobie pomyśleć, że skoro takiemu pajacowi się udało to mnie...

Miałaś czas, by zajmować się własną firmą?

Miałam czas, ale nie miałam ochoty, ale ochoty na zajmowanie się sklepami nie miałam również przed Amway`em. Moje sklepy padły.

Więc to nie był wpływ Amway`a?

Wiesz, nie wiem do końca, bo być może, gdyby było tak, że nie byłoby Amway`a, to bym się w końcu jakoś pozbierała i zajęła tymi sklepami na tyle, żeby przynajmniej jeden z nich został.

Ile czasu dziennie poświęcałaś na pracę w Amway`u?

Chcąc działać systemowo i z zachowaniem wszystkich reguł, należało dziennie poświęcić godzinę, półtorej na spotkanie z kimś nowym, by pokazać mu plan działania. Poza tym należało raz dziennie posłuchać kasety z jakiejś funkcji, z innych spotkań z ludźmi, którzy osiągnęli sukces w Amaway`u. Musiałeś też wygospodarować czas na czytanie książki. Tu się bardzo podpierano książkami pozytywnego myślenia. Książki można było kupić na funkcji, ale widuję je również w księgarniach.

Pamiętam, że w tamtych czasach, kiedy się spotykaliśmy, mówiłaś, że za trzy miesiące przyślesz mi pocztówkę z Majorki...

Z Teneryfy.

Co takiego się stało, przecież jesteś inteligentną dziewczyną, która miała całkiem nieźle w życiu, co się stało...

Że nie przysłałam ci pocztówki?

Że uwierzyłaś w to

O tym, że wybrałam Amway, w dużej mierze zadecydowali ludzie. Na szkoleniach mówiono nam, że na powodzenie przedsięwzięcia duży wpływ ma ten, kto ci o tym mówi. Jeśli plan pokazywał mi facet, którego ja lubiłam, w jakiś sposób szanowałam, wiedziałam, że on działa w porządku i był w tym znaczeniu autorytetem, więc stawał się gwarancją, że jeżeli on się tam znalazł, to i ja się tam znajdę.

Na czym polegały te szkolenia?

Raz w miesiącu były funkcje, które w naszym regionie odbywały się w Białymstoku. Na takiej funkcji w pierwszej części występowali ludzie, pracujący na najwyższych poziomach. Potem był obiad, a po nim prezentowali się ludzie, którzy w ostatnim miesiącu osiągnęli sukces. To było takie hurtowe. Wywoływano na przykład tych co osiągnęli 3% i wszyscy lecieli. W przerwach było disco polo.

Jak się czułaś na scenie?

Nie czułam się dobrze, czułam się źle.

Dlaczego? Nie byłaś szczęśliwa, że stoisz przed takim tłumem?

Nie pasowało mi to, może to wynik, że mam trudności z przedstawianiem się, mówieniem o sobie, a tam wymagano, bym powiedziała, jak się nazywam, skąd jestem itd.

Praca w Amway`u miała być Twoją drogą do sukcesu, uczyłaś się tego, czytałaś...

To nie jest tak. Mogę ci powiedzieć o książkach pozytywnego myślenia, jaką krzywdę mi wyrządziły. Te książki pokazały mi, że jest taka praca, którą mogę robić, więc znalazłam się jak u siebie. Po jakimś czasie zauważyłam, że dzięki tym książkom całkowicie się porozkładałam, tak skutecznie, że nie mogłam się pozbierać. Czytając taką książkę, próbujesz się zmienić, ale ta chęć zmiany nie wynika ze środka.

Nie czułaś się źle, gdy chodziłaś do ludzi. Przecież była to dla Ciebie nowa sytuacja... Prowadząc sklepy, to inni przychodzili do Ciebie, a tu musiałaś wchodzić do prywatnych mieszkań, przekonywać.

Podobało mi się to, ludzi lubiłam zawsze, więc uważałam, że jest to w porządku. Dziś wiem, że nie jest to biznes dla mnie.

Dlaczego?

Ja chyba w ogóle do biznesu się nie nadaję.

Bez przesady. Jesteś teraz kierownikiem dużego sklepu.

To nie mój biznes, to tylko etat.
Ludzie, którzy robią duże pieniądze są bezwzględni.

Zdarzało się, że ktoś Cię wypraszał z domu, czy wyczuwałaś takie sytuacje, że ktoś nie odbierał telefonów, wymigiwał się od spotkania z Tobą.

Nie odczuwałam tego, ale równie dobrze mogłam być na to nieczuła, mogło tak być, ale ja mogłam tego nie widzieć.

Kiedy po raz pierwszy zaczęłaś się zastanawiać, że coś jest nie tak...

Na jednej z funkcji usłyszałam zdanie, że każdy po sobie zostawia cmentarz. Powiedział je ktoś, kto jest na szczycie. Od ciebie zależy, czy będzie on mniejszy czy większy. Człowiek, któremu proponujesz wejście do biznesu, używając języka Amway`owskiego, jest „zapalony”. Czegoś się od niego oczekuje, a gdy dowie się, że nie może sprostać oczekiwaniom, nie potrafi tego robić, to się go zostawia samego. Pomaga mu się tylko do jakiegoś czasu. Rozmawiając z ludźmi, rozbudzasz w nich marzenia. Rzeczywistość szybko je zabija.

Zgadzasz się z tą myślą o cmentarzu?

To było straszne zdanie. Do dzisiaj mam takie poczucie, że ja po sobie też zostawiłam taki cmentarz w ludziach, w tych ludziach, którzy mi uwierzyli.

Jak myślisz, czy metody, którymi kieruje się Amway są nadal skuteczne w werbowaniu ludzi?

Myślę, że są, bo zawsze znajdziesz ludzi niezadowolonych ze swojej sytuacji, potrzebujących dowartościowania, zauważenia. I do tej grupy zawsze się dotrze, chociaż metody te bliskie są terapii i nie należy łączyć ich z biznesem.

Co to znaczy, że są blisko terapii? Czy patrząc na to z perspektywy czasu, poczułaś silną ingerencję w swoją osobowość?

Jest to ingerencja w człowieka, dlatego że masz jakby określony plan działania i metodę. Mówią ci o tym, że działając według tej metody, która jest skuteczna, osiągniesz sukces. Ale jeśli ci nie wychodzi, to mówią, że przyczyn poszukaj w sobie, bo może przeczytałeś tylko pół książki.

Czyli, że błąd jest w tobie a nie w metodzie. Tej kartki z Teneryfy mi nie przysłałaś, bo...

Błąd był w metodzie, nie we mnie. Metoda jest skuteczna, ale nie dla wszystkich.

Bycie w Amway`u to nie są dobre doświadczenia?

To doświadczenie jak każde inne, trudno mi powiedzieć, na czym tak naprawdę polega zło. Mogę ci opowiedzieć o głupotach, jakie robiłam, jak zmuszałam rodzinę, by kupiła noże za trzysta złotych, a to była wysokość pensji Zbyszka. Kupowałam też stosy książek i kaset, wracając z funkcji. Kupowałam produkty Amway`owskie, gdy brakowało mi punktów do osiągnięcia poziomu. Wydawałam dużo pieniędzy, których nie miałam.

Co zrobiłaś z książkami pozytywnego myślenia?

Oddałam.

Nie sięgniesz po takie książki?

Nie mam takiej potrzeby.