Opinia Marka Nowakowskiego

1. Gremium uczestników konwersatorium jest na wysokim poziomie ogólnego przygotowania humanistycznego. Świadczy o tym znajomość literatury pięknej, jak na czasy mediów wizualnych, duża wrażliwość i umiejętność wypowiadania się w mowie i piśmie.
2. Wyraźna skłonność uczestników zajęć do próby wstąpienia w szranki pracy twórczej, kreacyjnej. Pisanie opowiadań o charakterze czysto literackim. Bez najmniejszego związku z utylitarną stroną nauki pisania, związaną z różnymi doraźnymi gatunkami dziennikarskimi. Wręcz przeciwnie: zdecydowane ciągoty do literatury czystej, wysokiej.
3. Aktywny udział wszystkich uczestników w analizie i ocenie własnych prac literackich, które po głośnym czytaniu stanowią przedmiot dyskusji.
4. Doskonale także przyjęła się forma głośnego czytania krótkich nowel z kanonu arcydzieł gatunku. Np.: I. Babla, I. Bunina, E. Hemingwaya, Leo Lipskiego, Juliana Wołoszynowskiego. Następnie próba rozbioru, uchwycenie istoty waloru, kompozycji, stylu i faktów, które stanowią kanwę opowiadania.
5. Motywem przewodnim prowadzenia zajęć jest ścisłe powiązanie prób literackich wiedzą o życiu, znajomością opisywanych ludzi i zdarzeń. Podstawowe przesłanie: Patrzę i opisuję! Opisuję to co znam, przeżyłem, zapamiętałem, zaobserwowałem. Krótko mówiąc: silny związek z realnością. Unikanie abstrakcyjnej, niesprawdzalnej impresji, szacunek dla słowa pisanego. Jego ciężar właściwy. Mniej, a nie więcej. Trzebienie logoreji, wodolejstwa.
6. Kilka osób wykazuje jednoznaczne znamiona talentu literackiego. Należy im poświęcić baczną uwagę. Mogą to być przyszli pisarze, noweliści, reporterzy. Co nie znaczy, że na pewno będą. Zależy to od wielu okoliczności, których wyszczególnienie nie wchodzi w zakres naszych rozważań.
7. W ramach zajęć przydzielamy uczestnikom konkretne tematy, które mają opisać, trzymając się ściśle rzeczywistości, nie podnosząc ich na piętro fikcji. Jako zadanie opisują znanego mi osobiście handlarza ulicznego, żebraka, kloszarda, lub zdają relację z zaobserwowanych bądź przeżytych zdarzeń w pociągu, autobusie, itp. Piszą życiorys osoby bliskiej, dobrze znanej. Zwięzły, z pointą zamykającą czyjąś historię.
8. Dobrym pomysłem może być zaangażowanie niektórych uczestników kursu do prac zespołowych takich jak Sekty, Bazar Różyckiego, czy Saska Kępa.