Laboratorium Re... > Teatr faktu > Polecamy > PUBLICZNA PRZESTRZEŃ DLA SZTUKI ?  

PUBLICZNA PRZESTRZEŃ DLA SZTUKI ?

Anna Serdiukow

Sztuka w połączeniu z reklamą i polityką? Przestrzeń publiczna która staje się nową, międzynarodową galerią, w której artysta może nawiązać bezpośredni kontakt ze zwykłym przechodniem? Szczery, bezpretensjonalny, często 'uliczny' dialog artysty z odbiorcą to zjawisko aktualne i modne. Dobrze więc, że pojawia się książka która wyjaśnia co na ten temat sądzą sami twórcy i znawcy tematu -publicyści, filozofowie, artyści i historycy sztuki.

Publikacja zawiera zbiór wykładów wygłoszonych na sympozjum Przestrzeń publiczna – nowa scena kultury zorganizowanym w Austrii w ramach Roku Polskiego w 2002 roku. Głos zabrali przedstawiciele środowisk twórczych z Polski i z Austrii. Wyjawili oni swoje dylematy, refleksje, wątpliwości i spostrzeżenia dotyczące przemian jakim ulega współczesna sztuka. Obok tradycyjnej galerii czy muzeum rozpatrzono nowe miejsca, których przeznaczeniem jeszcze do niedawna (przynajmniej w Polsce) nie było współistnienie ze sztuką wysoką - Internet, billboard, czy po prostu ulica.
Pierwsze próby pojawiły się przecież już kilka lat temu. Na początku nie były jednak traktowane poważnie przez społeczeństwo - przypadkowych odbiorców. Autorzy wykładów dowodzą o coraz większym znaczeniu takiego sposobu prezentowania sztuki. Płynie z tego korzyść i dla przypadkowego odbiorcy - osoby, która nigdy świadomie do galerii by się nie wybrała oraz dla twórcy - może on skonfrontować swoją pracę z dużą szerszą grupą społeczną aniżeli byłoby to możliwe właśnie w galerii czy muzeum. Z takiego sposobu prezentowania sztuki mogą płynąć również zagrożenia - obniżenie jakości, pewna przypadkowość wystawianych prac czy też możliwość zniszczenia.
Wstęp autorstwa Jarosława Kozłowskiego pochodzi z 1976 roku - świetnie wprowadza w zakres tematyczny książki. Całość, choć nierówna, prezentuje sztukę współczesną rozpatrzoną pod kątem różnych zjawisk i tendencji. Idei sympozjum towarzyszyły fundamentalne wręcz pytania: jak ma się realizować filozofia?, jak ma się ujawniać sztuka?, jak przestrzeń publiczna wpływa na politykę?, czy w końcu, jaka sztuka jest potrzebna?. Zorganizowane wykłady poświęcono m.in. tematom takim jak: sztuka w kontekście skandalu, sztuka w kontekście reklamy, przestrzeń publiczna jako nowe terytorium godne współczesnej sztuki. Znajdziemy tu również wykład Andrzeja Wajdy, który niestety wypada najsłabiej ze wszystkich.
Książka jest solidnym zapisem spotkań jakie miały miejsce na jesieni w 2002 roku w wiedeńskiej Kunsthalle. Wzbogacona została o dość duży zbiór fotografii. Dodatkowym plusem tomu jest wydrukowanie każdego z wykładów w dwóch językach: polskim i niemieckim. Brawo dla wydawcy!

Publiczna przestrzeń dla sztuki?
Pod redakcją Marii Anny Potockiej
Bunkier Sztuki Kraków 2002

do góry



Wspierają nas:
    Media Regionalne    Agencja Fotograficzna Forum    Aster: jeden kabel - trzy korzyści   

statystyki www stat.pl