Repertuar Teatru Telewizji

PROGRAM I

05.02. /poniedziałek/ Teatr TV: Ożenek M.Gogol, reż. J.Stuhr (powtórzenie) 79’32”
12.02. /poniedziałek/ Teatr TV: Narty Ojca Świętego J.Pilch,
reż. P. Cieplak PREMIERA 93’46”
19.02. /poniedziałek/ Teatr TV: Oszuści M. Jacobsa,
reż. J. Englert (powtórzenie) 73’22”
26.02. /poniedziałek/ Scena Faktu: Góra góry M.Miller, P.Wojciechowski, reż. P.Woldan PREMIERA 89’20”

PROGRAM II

25.02. /niedziela/ Studio Teatralne Dwójki: Małpa J.Niemczuk,
reż. J. Zaorski PREMIERA 53’20”

***

NARTY OJCA ŚWIĘTEGO Jerzy Pilch

Reżyseria: Piotr Cieplak
Zdjęcia: Jacek Petrycki
Scenografia: Andrzej Witkowski
Muzyka: Kormorany
Redaktor odp.: Elżbieta Tarnowska

OBSADA:
Janusz Gajos /Ksiądz Kubala/, Władysław Kowalski /Profesor Chmielowski/, Jerzy Radziwiłowicz /Jan Nepomucen Wojewoda/, Jarosław Gajewski /MistrzKarol Adolf/, Beata Fudalej /Joanna W Co Się Ubrać/, Krzysztof Stelmaszyk /Komendant Policji/, Grzegorz Małecki /Młody Messerschmidt/

Telewizyjna wersja głośnego spektaklu Teatru Narodowego w Warszawie.

Pewnego dnia grupie małomiasteczkowych notabli Ksiądz Kubala przynosi arcydyskretną wiadomość: do Granatowych Gór przybędzie z krótką potajemną pielgrzymką Ojciec Święty Jan Paweł II. Choć wiadomość budzi wiele wątpliwości, w miasteczku narasta oczekiwanie na cud. Mądra sztuka Jerzego Pilcha pokazuje – w komediowej konwencji – jak pod wpływem wieści o pielgrzymce Papieża Polaka ludzie przewartościowują swoje dotychczasowe życie. Te przemiany Pilch przedstawia w ciepłym i dowcipnym tonie.

MAŁPA Jerzy Niemczuk

Reżyseria: Janusz Zaorski
Zdjęcia: Andrzej Wolf
Scenografia: Inga Palacz
Kostiumy: Ida Karpińska
Oprac.muzyczne: Małgorzata Małaszko

OBSADA:
Edyta Jungowska /Ona/, Piotr Machalica /On/

Komedia z życia ludzi teatru. Do dyrektora dużego teatru zgłasza się aktorka teatru prowincjonalnego w nadziei na angaż. Kobieta jest zdesperowana, przyjechała z daleka po długim wahaniu, zdecydowało przekonanie, że jej talent marnuje się w miernych spektaklach.

Dyrektor – jednocześnie aktor i reżyser – bawi się sytuacją: łudzi kobietę możliwością przyjęcia jej do swojego zespołu, aby za chwilę zmienić stanowisko. Odgrywa na zmianę nawiedzonego proroka sztuki aktorskiej i cynicznego znawcę sitkomów. Aktorka z kolei stara się jak najkorzystniej zaprezentować swoje możliwości i wciela się w krańcowo różne role /przestępczyni, prostytutki, panny młodej/. Pojawia się klimat erotyczny: prawdziwy lub odgrywany, z ewentualnym nieślubnym dzieckiem w tle.

Ostatecznie okazuje się, że jedyną propozycją aktorską dla kobiety jest rola… małpy w zagranicznej produkcji. Propozycja przeterminowana. Napięcie narasta, aż do emocjonalnej kulminacji, kiedy to dyrektor zostaje spektakularnie upokorzony przez kobietę i aktorkę w jednej osobie.

GÓRA GÓRY Marek Miller, Piotr Wojciechowski

Reżyseria: Paweł Woldan
Zdjęcia: Bartek Prokopowicz
Scenografia: Ryszard Melliwa
Kostiumy: Elżbieta Daykowska
Muzyka: Michał Lorenc

OBSADA:
Krzysztof Globisz /Ojciec Góra/, Anna Cieślak /Monika/, Rafał Maćkowiak /Witek/, Piotr Głowacki /Robert/, Agnieszka Judycka /Zosia/, Dorota Segda /Kalina Mokosa/, Tadeusz Huk /Igor Mokosa/, Edward Lubaszenko /Ordynator/, Jerzy Nowak /Pan Potok/, Maria Radwan /Piotrowska/, Andrzej Franczyk /Gienek/, Paweł Orkisz /Muzyk/, Magda Boczarska /Agnieszka/, Robert Olech /Jacek/, Kornelia Trawkowska /Fryta/, Anna Stela /Kasia/, Karolina Gorczyca /Maria/, Matylda Baczyńska /Beata/, Jagoda Stach /Ania/, Karolina Sokołowska /Wisienka/, Dominik Nowak /Jurek/, Wiktor Loga Skarczewski /Olek/, Łukasz Ignasiński /Michał/, Tomasz Nosiński /O.Tomasz/, O.Góra /O.Jan Góra/

„Góra Góry” to propozycja dla Sceny Faktu, dramat dokumentalny, którego bohaterem jest dominikanin Ojciec Jan Góra. Tego charyzmatycznego, niepokornego zakonnika kreuje Krzysztof Globisz. Głównym tematem dokumentalnego wątku jest Ojciec Góra, postać-legenda, człowiek święty i nieznośny, filozof i narcyz, duszpasterz uwodzący tłumy, niezmordowany organizator. W warstwie dokumentalnej spektakl pokaże także, miejsce promieniujące swoistą duchowością – Jamną. Pokaże współczesną polską młodzież, która przybywa tu wiedziona wiarą lub ciekawością, młodzież zranioną kryzysami rodzinnymi i młodzież szalejącą z nadmiaru energii czy talentu, a także młodzież przysyłaną czy przywożoną na Jamną przez rodziców.

W warstwie fabularnej to opowieść o dwojgu młodych ludziach mediów – Monice i Witku, którzy przy okazji realizacji reportażu filmowego przeżywają coś daleko więcej – spotkanie z rzeczywistością, której do końca nie pojmują, ale wobec której nie potrafią być obojętni.

Monika z Witkiem dostają zlecenie zrobienia programu o Ojcu Janie Górze i jadą na Jamną. Ekipa spotyka O.Jana w drodze. Dominikanin opowiada im historię tego miejsca, wyjaśnia, jak powstał ośrodek oraz jakimi rządzi się prawami. Podkreśla rolę, jaką w tym dziele odegrał Jan Paweł II, jego przyjaciel i duchowy ojciec.

Rodzice Roberta mają w planach zagraniczną wycieczkę, więc chcą pozbyć się niewygodnego balastu, jakim jest ich chory syn narkoman. Mimo wyraźnego sprzeciwu ojca Jana potajemnie zostawiają go w jamneńskim ośrodku.

W trakcie przeprowadzanych wywiadów O. Jan stopniowo ujawnia Monice motywy swojego działania – tajemnicę swego sukcesu, ale i gorycz upokorzeń. Wyłania się z tego barwna i dowcipna opowieść o ekonomii królestwa, w którym błogosławieństwo papieża przekłada się na finanse, a marketing okazuje się doskonałym narzędziem do budowania kościoła.

Wywiadów również udzielają obecni na Jamnej studenci. Dla jednych jest to czas zatrzymania, powrotu do korzeni, odnalezienia siebie, dla drugich – przymusowa kolonia duchowa, ucieczka od codzienności.

Robert, narkoman, w poczuciu odrzucenia przez wszystkich mimo ciężkiego stanu zdrowia ucieka z ośrodka… Odnajduje go O. Jan i opowiada mu o własnych doświadczeniach z rodzicami i o tym, jak rodziło się jego powołanie.

Monika z Witkiemtrafili do świata, który nie bardzo daje się zmierzyć miarami do jakich przywykli. Monika zaczyna otwierać się na to co proponuje O.Góra. Witkowi, miłość nie kojarzy się z odpowiedzialnością. Dlatego ich flirt –obydwojgu sprawia zawód.

Utwór Marka Millera i Piotra Wojciechowskiego „Góra Góry” jest wynikiem pracy dokumentacyjnej Laboratorium Reportażu Wydziału Dziennikarsatwa Uniwersytetu Warszawskiego, które pod kierownictwem Marka Millera prowadziło projekt badawczy dotyczący Dominikanina Ojca Jana Góry. Z wyboru autorów, z zebranego ogromnego materiału, powstał dramat napisany specjalnie dla Teatru TV, mierzący się z tą niezwykłą Postacią polskiego Kościoła Katolickiego, utwór przeznaczony dla nowego cyklu Teatru Telewizji w Programie I, Sceny Faktu.

Utwór prezentuje różne postawy, trudne wybory młodzieży i ich duchowych przewodników. W tych wyborach, zapisana jest nasza współczesność.