Specjalne traktowanie

Więźniowie nie zdawali sobie sprawy z tego, jaki los ich czeka. Mówiono, że być może trzymanie takiej masy ludzi jest formą represji. Dłużej przebywających w obozie więźniów zastanawiało i to, że na odcinku BIIb przebywała spora ilość ludzi starych i chorowitych, którzy w "normalnych obozowych warunkach dawno powinni zginąć w komorach gazowych".

Więźniowie tego obozu mieli lepszą sytuację niż pozostali. Mogli zachować dobytek, nosić długie włosy, być razem z żonami i dziećmi, pisać listy do domu co czternaście dni i dostawać paczki.

Mieliśmy włosy, a to znaczyło bardzo dużo. Nosiliśmy także częściowo cywilne ubrania. Myślano bowiem, że wykorzysta się nas dla Czerwonego Krzyża. Mieliśmy czerwony trójkąt, co oznaczało "żydowski więzień polityczny". Musieliśmy także w saunie podpisać różne formularze. Zazwyczaj jeśli ktoś szedł do sauny, bez zbędnych formalności zabierano mu wszystkie rzeczy. Z nami było inaczej, wszystko dokładnie zanotowano, podpisaliśmy kwitki.

Całkowicie niezrozumiałe było dla nas to, że te transporty traktowano ze specjalnymi względami. Nasze zadziwienie stało się tym większe, gdy zobaczyliśmy oficjalny opis transportu: "SB - Transport czeskich Żydów z sześciomiesięczną kwarantanną". Wiedzieliśmy dokładnie, co znaczy "SB" (Sonderbehandlung - specjalne traktowanie), nie umieliśmy jednak wytłumaczyć tego rodzaju traktowania i długiego okresu kwarantanny. Według naszej wiedzy, najdłuższa kwarantanna nie przekraczała trzech tygodni. Zaczęliśmy coś podejrzewać.

Obchodzono się z nimi w sposób podejrzanie grzeczny. Przybyli z własnym personelem lekarskim i sanitarnym.

Zbudowano nawet szkołę dla dzieci. Więźniowie grali w piłkę nożną z esesmanami.

To był jakiś wzór. Ale równocześnie u nas w Brzezince ciągle panowały podejrzenia. "No dobrze, ale po co oni ich przywieźli?". Jeżeli dostali lepsze warunki, to mają być przykładem dla innych? Zachęceniem do osiedlania się w Oświęcimiu? Nie wiedziałyśmy, o co chodzi.

Po półrocznej kwarantannie obozu czeskiego dochodziły wieści, że więźniowie są utrzymywani jako zakładnicy za jeńców niemieckich w Afryce i po spełnieniu warunków będą mogli powrócić do Terezína.